окоша́вати
окошавати
Лема
окошавати
Извор
том 4, стр. 101, редослед 4
- —
(се), -о̀ша̄ва̄м (се) и око́шати се, о̀ко̄ша̄м се несврш. и уч. према окосити
(се). — Кад му радњу не доврши, окоша се на њу и у срџби туче је.
Изворни текст (OCR)
окоша́вати (се), -о̀ша̄ва̄м (се) и око́шати се, о̀ко̄ша̄м се несврш. и уч. према окосити (се). — Кад му радњу не доврши, окоша се на њу и у срџби туче је. Ћип.