о̀коњен
окоњен
Лема
окоњен
Извор
том 4, стр. 99, редослед 1
- 1.
трп. прид. од окоњити се.
- 2.
који је на коњу, који врши свој посао јашући на коњу.
— Умијешала се окоњена полиција и растјерала гомилу. Јонке. око̀њити се, о̀коњӣм се сврш. стећи, добити коња.
— На пјешака тридесет дуката: не би ли се и он окоњио.
Рј.
Изворни текст (OCR)
о̀коњен, -а, -о̄ 1. трп. прид. од окоњити се. 2. који је на коњу, који врши свој посао јашући на коњу. — Умијешала се окоњена полиција и растјерала гомилу. Јонке. око̀њити се, о̀коњӣм се сврш. стећи, добити коња. — На пјешака тридесет дуката: не би ли се и он окоњио. Вук Рј.