о̀кућити
окућити
Лема
окућити
Извор
том 4, стр. 115, редослед 10
- 1.
учинити да ко стекне кућу, да набави оно што је потребно за кућу, дом.
— Јединога сина ... окућио је, направио га газдом.
- 2.
оженити или удати кога.
— Време је да и ти Перу окућиш?
— Па јеси ли му меркала где цуру?
Друга кћи још је премлада, њу ће окућити на годину.
Пододреднице
1. стећи, подићи своју кућу и снабдети се оним што је потребно за домаћинство. — А да се ожени, мораш се окућити. Шен. 2. оженити се, удати се. — Нашли су му младу удовицу ... Тако се Салим окућио. С)-А
Изворни текст (OCR)
о̀кућити, -ӣм сврш. 1. учинити да ко стекне кућу, да набави оно што је потребно за кућу, дом. — Јединога сина ... окућио је, направио га газдом. Коз. Ј. 2. оженити или удати кога. — Време је да и ти Перу окућиш? — Па јеси ли му меркала где цуру? Вес. Друга кћи још је премлада, њу ће окућити на годину. Донч.