опоме́нути
опоменути
Лема
опоменути
Извор
том 4, стр. 155, редослед 16
- 1.
подсетити; обратити пажњу, упозорити.
— Неки ће опоменути Тому да пева.
Дуго би поштени старина викао ... да га не опоменуше да у сабору има неколико Турака.
- 2.
позвати на ред; прекорити, укорити.
— Правио се глув на све тужбе ... старешина, и чак га није ниједанпут опоменуо. Уск. фиr. Са торња опомену сати тишину ноћи.
- 3.
изазвати сећање, успомену на нешто; изазвати представу о чему, подсетити на неку чињеницу.
— Све га опомену на онај лепи живот.
Обилнија би га капљица загорскога вина опоменула на ствари што их је некада читао и проучавао. Ков. .
Пододреднице
(при)сетити се. — Не могу да се опоменем где је то било. Нен. Љ. Опоменух се бесједе тада. М-И
Изворни текст (OCR)
опоме́нути, опо̀ме̄не̄м сврш. 1. подсетити; обратити пажњу, упозорити. — Неки ће опоменути Тому да пева. Ад. Дуго би поштени старина викао ... да га не опоменуше да у сабору има неколико Турака. Вес. 2. позвати на ред; прекорити, укорити. — Правио се глув на све тужбе ... старешина, и чак га није ниједанпут опоменуо. Уск. фиr. Са торња опомену сати тишину ноћи. Уј. 3. изазвати сећање, успомену на нешто; изазвати представу о чему, подсетити на неку чињеницу. — Све га опомену на онај лепи живот. Вес. Обилнија би га капљица загорскога вина опоменула на ствари што их је некада читао и проучавао. Ков. .