о̀пузнуо
опузнуо
Лема
опузнуо
Извор
том 4, стр. 173, редослед 15
- 1.
-уло и о̀пузао, -зла, -зло) сврш. 1. опузнути се.
— Марама јој опузла са главе.
- 2.
необ. опасти (о длакама и сл.).
— Хоће моја опузнути брада.
Рј.
Пододреднице
оклизнути се, склизнути, спузнути. —Уто осјети Лука какому се нешто опузне низ бедро и скотрља на ... под. Киш
Изворни текст (OCR)
о̀пузнуо, -ула, -уло и о̀пузао, -зла, -зло) сврш. 1. опузнути се. — Марама јој опузла са главе. Торд. 2. необ. опасти (о длакама и сл.). — Хоће моја опузнути брада. Вук Рј.