Одредница

опу̀стити

граматичка ознака није издвојенатом 4, стр. 174

опу̀стити

опустити QA: medium

Лема

опустити

Извор

том 4, стр. 174, редослед 9

  1. 1.а.

    (трп. прид. о̀пуштен) сврш. пустити што да слободно виси, обесити; отромбољити.

    трп. прид. — трпни придевприд. — придев
    — Ослони се леђима на зид и опусти руке међу ноге.
    Франг.
    Исколачио ... очи ... доњу губицу опустио готово до браде.
    Ћор.
  2. 1.б.

    ослободити напрегнутости, олабавити, попустити: ~ тело

    мишшиће. — Прво опустио стегнуте песнице, онда се обазрео. Рад. Д.
    Рад. Д.
  3. 2.

    постати мекши, омекшати, смекшати.

    Када га крух кукуружњак] ... мељеш и глођеш, особито када мало опусти, све грми и шкриnље у устима. Ков. А.
  4. 3.

    пустити што да некуд падне, склизне, убацити, спустити у што.

    Кад ми је рекао да дигнем руке, ја маказе опустим у рукав. Јак.
  5. 4.

    покр. напустити, оставити, занемарити.

    Да постанем богзна какав спаија, опет овај дућан не би опустио. Игњ.
  6. 5.

    необ. изустити, тихо изговорити.

    Безбојним гласом, у коме се једва осећао дрхтај, опустила Марија као за саму себе: — А што Богдан да погине?

Пододреднице

~ се

1. а. спустити се, обесити се. — Непомуку се нагло опусте рамена. Донч. б. ослободити се напрегнутости, напетости, олабавити се; престати се опирати, предати се коме. — (пусти ли се ... мишица, онда постане дужа и рука се опружи. Батут. Симка му се подала и опустила. Ћос. Д. в. дати себи слободу, ослободити се, престати 12 Речник српскохрватскога књижевног језика, 1V се устручавати, снебивати. — У разговору ... 1авле зажеле да се мало опусти и да, као некад, прича слободно о томе. Ћос. Д. 2. препустити се току догађаја, приликама и сл., престати се активно односити према животу, запустити се. — Није имао перспективе, опустио се ... покушао је да се убије. Дед. В

спустити се, обесити се.ослободити се напрегнутости, напетости, олабавити се; престати се опирати, предати се коме.дати себи слободу, ослободити се, престатиРечник српскохрватскога књижевног језика, 1V се устручавати, снебивати.препустити се току догађаја, приликама и сл., престати се активно односити према животу, запустити се.
Изворни текст (OCR)
опу̀стити, о̀пустӣм (трп. прид. о̀пуштен) сврш. 1. а. пустити што да слободно виси, обесити; отромбољити. — Ослони се леђима на зид и опусти руке међу ноге. Франг. Исколачио ... очи ... доњу губицу опустио готово до браде. Ћор. б. ослободити напрегнутости, олабавити, попустити: ~ тело,