опћу́тјети
опћутјети
Лема
опћутјети
Извор
том 4, стр. 173, редослед 8
- —
(ијек.) сврш. осетити, оћутјети.
— Једанпут опћути Хусеин да кавази увечер ... иду у механу.
Изворни текст (OCR)
опћу́тјети, -тӣм (ијек.) сврш. осетити, оћутјети. — Једанпут опћути Хусеин да кавази увечер ... иду у механу. Маж. М.