орјечи́вати
орјечивати
Лема
орјечивати
Извор
том 4, стр. 185, редослед 25
- —
(ијек.) несврш индив. постајати речит.
— Иду старци ... на Ђуку, а он још и више орјечује.
Изворни текст (OCR)
орјечи́вати, -ѐчује̄м (ијек.) несврш. индив. постајати речит. — Иду старци ... на Ђуку, а он још и више орјечује. Коз. И.