о̏себӯјан
осебујан
Лема
осебујан
Извор
том 4, стр. 199, редослед 7
- —
особен, карактеристичан; особит, посебан, нарочит.
— Сваки коњ има своје осебујне кретње. Кал. Нека тамна, осебујна благост падала је на све.
Изворни текст (OCR)
о̏себӯјан, -јна, -јно особен, карактеристичан; особит, посебан, нарочит. — Сваки коњ има своје осебујне кретње. Кал. Нека тамна, осебујна благост падала је на све. Козарч.