осигу̀ра̄ч
осигурач
Лема
осигурач
Извор
том 4, стр. 204, редослед 4
- 1.
ел. елеменат електричних инсталација који садржи нарочите спроводнике, а служи за аутоматско прекидање струјног круга чим јачина електричне струје премаши допуштену-границу.
- 2.
војн. део затварача пушке којим се затварач може укочити и тако спречити окидање, односно опаљивање.
— Укочи пушку осигурачем и поче пузити.
Изворни текст (OCR)
осигу̀ра̄ч, -а́ча м 1. ел. елеменат електричних инсталација који садржи нарочите спроводнике, а служи за аутоматско прекидање струјног круга чим јачина електричне струје премаши допуштену-границу. 2. војн. део затварача пушке којим се затварач може укочити и тако спречити окидање, односно опаљивање. — Укочи пушку осигурачем и поче пузити. Моск.