ота̀нчати
отанчати
Лема
отанчати
Извор
том 4, стр. 234, редослед 18
- 1.а.
постати танак.
— Отанчале кабанице не могу да спријече хладноћу.
- 1.б.
постати узак.
— Стаза отанча и изгуби се у мрежи искиданих и зараслих путељака.
- 2.
постати мршав, танак, истањити се, измршавити.
— Наша дјеца су ... отанчала као игле.
Нос јој се извукао и отанчао.
- 3.а.
истрошити се, осиромашити; постати оскудан.
— Све се код старчеве куће смањило, отанчало и упросјачило.
Кроз три године кућа силно спала и отанчала.
- 3.б.
фиг. постати слаб, ослабити, изгубити ранију снагу, моћ.
— Пошто су се разгранали, послије три-четири кољена, изметну се, ... крв им отанча.
Видим ја да је ваше пријатељство отанчало.
Пододреднице
а. отанчати, истањити се. б. ороредити се, постати провидан. — Кад би се облак отанчао испод мјесеца, озаљске куле би се јасније разабрале. Кум. Мрак се био малко отанчао. И
Изворни текст (OCR)
ота̀нчати, -а̄м сврш. 1. а. постати танак. — Отанчале кабанице не могу да спријече хладноћу. Кал. б. постати узак. — Стаза отанча и изгуби се у мрежи искиданих и зараслих путељака. Лал. 2. постати мршав, танак, истањити се, измршавити. — Наша дјеца су ... отанчала као игле. Гор. Нос јој се извукао и отанчао. Станк. 3. а. истрошити се, осиромашити; постати оскудан. — Све се код старчеве куће смањило, отанчало и упросјачило. Ћоп. Кроз три године кућа силно спала и отанчала. О-А. б. фиг. постати слаб, ослабити, изгубити ранију снагу, моћ. — Пошто су се разгранали, послије три-четири кољена, изметну се, ... крв им отанча. Радул. Видим ја да је ваше пријатељство отанчало. Рј. А.