Одредница

отко̀пчати

сврштом 4, стр. 246

отко̀пчати

откопчати

Стална адреса

Лема

откопчати

Извор

том 4, стр. 246, редослед 19

  1. 1.

    растворити копче, извадити (дугме, пуце) из петље или рупице; раздвојити оно што је копчама, дугметима спојено, приклопљено.

    — Откопча свилену торбицу.
    Вас.
    Не могу ни кожух откопчати!
    Шов.
  2. 2.

    скинути оно што је закачено, откачити.

    — Сиђе с кола, откопча лијевчу са њих.
    Ивак.

Пододреднице

~ се

одвојити се, растворити се (о копчи, о чему закопчаном), извући се из петље или рупице (дугме, пуце). отко̀пчити (се), о̀ткопчӣм (се) сврш. откопчати (се). — Откопчи јој доље рукав и љуби је. Огр. На једној се кошуљи откопчило пуце. Бег

одвојити се, растворити се (о копчи, о чему закопчаном), извући се из петље или рупице (дугме, пуце). отко̀пчити (се), о̀ткопчӣм (се) сврш. откопчати (се).
Изворни текст (OCR)
отко̀пчати, -а̄м сврш. 1. растворити копче, извадити (дугме, пуце) из петље или рупице; раздвојити оно што је копчама, дугметима спојено, приклопљено. — Откопча свилену торбицу. Вас. Не могу ни кожух откопчати! Шов. 2. скинути оно што је закачено, откачити. — Сиђе с кола, откопча лијевчу са њих. Ивак.