отру́нити
отрунити
Лема
отрунити
Извор
том 4, стр. 266, редослед 12
- —
учинити да росу отрунио. НПХ. Лежаше с косе бисер отруњени. Бег. фиг. Труне се с голих шија
се нешто саспе, проспе, отрести; окру́нити.
— Кој Удвину јутрос оставио, крај Гаштице главе; четрдесет отруни их равно.
Пододреднице
1. отрести се, осути се, окру́нити се. — На густим гроздовима отрунио се цвијет те бубре јагоде. Гор. фиr. Отрунила се крпа мокрог снијега. Крл. 2. запрашити се, испрљати се. — Скуце скуте носе да се не обросе, а рукавце да се не отруне. НП Вук
Изворни текст (OCR)
отру́нити, о̀трӯнӣм сврш. учинити да се нешто саспе, проспе, отрести; окру́нити. — Кој Удвину јутрос оставио, крај Гаштице росу отрунио. НПХ. Лежаше с косе бисер отруњени. Бег. фиг. Труне се с голих шија главе; четрдесет отруни их равно. Март.