о̀тр̄ца̄но̄ст
отрцаност
Лема
отрцаност
Извор
том 4, стр. 266, редослед 20
- 1.
особина онога који је отрцан, и онога што је отрцано.
— Прољетно је сунце истицало отрцаност пресвлака на столицама.
- 2.
оно што је отрцано, баналност.
— Могла је говорити највеће отрцаности и глупости.
Изворни текст (OCR)
о̀тр̄ца̄но̄ст, -ости ж 1. особина онога који је отрцан, и онога што је отрцано. — Прољетно је сунце истицало отрцаност пресвлака на столицама. Торб. 2. оно што је отрцано, баналност. — Могла је говорити највеће отрцаности и глупости. Крањч. Стј.