отчѝнити
отчинити
Лема
отчинити
Извор
том 4, стр. 270, редослед 31
- —
скинути (чини, чари).
— Она вам је учинила чини; да идемо да је сестримимо, не би ли вам отчинила чини.
Пододреднице
ослободити се чини, враџбина. — Одударај се... да се отчини Дулсинеја. ел. отчи́њати (се), о̀тчӣња̄м (се) несврш. и уч. према отчинити (се). — Богдан иде остарелој мајци ... па је моли и богом заклиња да отчиња клетве са Јован
Изворни текст (OCR)
отчѝнити, о̀тчинӣм сврш. скинути (чини, чари). — Она вам је учинила чини; да идемо да је сестримимо, не би ли вам отчинила чини. Ђорђ.