о̀холица
охолица
Лема
охолица
Извор
том 4, стр. 275, редослед 5
- —
и ж охол човек; онај који се држи надмено, који се прси, шепури.
— Кажу да сам охолица, да старе пријатеље презирем. Шен. Охолица је он велика! Пркосник!
Изворни текст (OCR)
о̀холица м и ж охол човек; онај који се држи надмено, који се прси, шепури. — Кажу да сам охолица, да старе пријатеље презирем. Шен. Охолица је он велика! Пркосник! Бег.