очеша́ва̄ње
очешавање
Лема
очешавање
Извор
том 4, стр. 283, редослед 1
- —
гл. им. од очешавати (се) и уч. према очешати (се). још није очешала наша борба. Чол.
очеша́вати (се), -ѐша̄ва̄м (се) несврш. очѐшати, о̀чеше̄м сврш. окрзнути, огрепсти, дотакнути. — Ту га је очешало тане пушчано преко носа. Вук. фиг. Ове
Пододреднице
а. окрзнути се, дотакнути се. — Очешао се о попа па мисли да је светац! Бен. б. почешати се. — Стоји тај ступ ... да се о њега очеше марва и стока. Ад
Изворни текст (OCR)
очеша́ва̄ње с гл. им. од очешавати (се). очеша́вати (се), -ѐша̄ва̄м (се) несврш. и уч. према очешати (се). очѐшати, о̀чеше̄м сврш. окрзнути, огрепсти, дотакнути. — Ту га је очешало тане пушчано преко носа. Вук. фиг. Ове још није очешала наша борба. Чол.