о̀чӣнци
очинци
Лема
очинци
Извор
том 4, стр. 284, редослед 1
- —
мн. оно што се при решетању и вејању жита одбаци, оредине Јакш. Ђ.
— У гнијездо унијеше пљеву и очинке
Очинци гадни цркве Христове!
Изворни текст (OCR)
о̀чӣнци, о̀чина̄ка̄ м мн. оно што се при решетању и вејању жита одбаци, оредине — У гнијездо унијеше пљеву и очинке Љуб. фиг. Очинци гадни цркве Христове! Јакш. Ђ.