па̑њ
пањ
Лема
пањ
Извор
том 4, стр. 320, редослед 4
- 1.а.
(мн. па́њеви и па́њи) 1 део дрвета који остане на корену кад се стабло претестери, сруши, преломи.
— Капетан спусти се с хата и сједне на пањ.
- 1.б.
дебео комад огревног дрвета.
— У пећи је пуцкао пањ.
- 2.
комад балвана, кладе који служи за сечење.
— Неће бити ... правде док се ваша глава не нађе ... на крвничком пањУ.
Свака трећа кућа у главној улици је кафана, па читав шшалир касапскиХ пањева са печењем и телећИ главама.
- 3.
део зуба који се види, зубна круна.
— Нега зуба иде за тим да одржи на зубној круни (пању) глеђ.
- 4.а.
фиг. ноге које су због старости или болести изгубиле гипкост и покретљивост.
— Радије гледај ти на твоје осушене пање; не можеш ни да коракнеш.
- 4.б.
онај који је у животу остао сам, без икога свога.
— Жена умрла, а син се није вратио Из е Албаније ... Никог нема ... Пањ.
- 4.в.
порекло, лоза од које ко потиче.
— Од другога сам ја пања.
Ти си од поштена пања.
Фразе
ја(г)њетина с пања ја(г)њетина печена на ражњу која се при распродаји сече на пању, за то спремљеном трупцу или каквој дебелој дасци. — Увече ... уз јагњетину с пања ... саопћи ми механџија ... Јевт.; одсећи (пресећи) као на (по) пањУ брзо одговорити, одлучити, решити. — ОДсијече дебељко као по пању. Креш.; седети (стајати) као ~ седети (стајати) непомично, тупо, без разумевања и осећања; срубити (уништити) до пања срубити (уништити) сасвим, докраја; стари ~ стар, оронуо човек.
Изворни текст (OCR)
па̑њ, па́ња м (мн. па́њеви и па́њи) 1. а. део дрвета који остане на корену кад се стабло претестери, сруши, преломи. — Капетан спусти се с хата и сједне на пањ. Шен. б. дебео комад огревног дрвета. — У пећи је пуцкао пањ. Јанк. 2. комад балвана, кладе који служи за сечење. — Неће бити ... правде док се ваша глава не нађе ... на крвничком пањУ. Крл. Свака трећа кућа у главној улици је кафана, па читав шшалир касапскиХ пањева са печењем и телећИ главама. Ћос. Д. 3. део зуба који се види, зубна круна. — Нега зуба иде за тим да одржи на зубној круни (пању) глеђ. Батут. 4. фиг. а. ноге које су због старости или болести изгубиле гипкост и покретљивост. — Радије гледај ти на твоје осушене пање; не можеш ни да коракнеш. Бег. б. онај који је у животу остао сам, без икога свога. — Жена умрла, а син се није вратио Из е Албаније ... Никог нема ... Пањ. Вуј. в. порекло, лоза од које ко потиче. — Од другога сам ја пања. Наз. Ти си од поштена пања. Ћип.