по̀братӣмковић
побратимковић
Лема
побратимковић
Извор
том 4, стр. 493, редослед 13
- —
разr. особа којој друштвени ранг говорников допушта фамилијарно обраћање, као побратиму; побратим.
— Власт је од бога дата и њојзи, побратимковићу, треба да смо сви потпокорни.
Изворни текст (OCR)
по̀братӣмковић м разr. особа којој друштвени ранг говорников допушта фамилијарно обраћање, као побратиму; побратим. — Власт је од бога дата и њојзи, побратимковићу, треба да смо сви потпокорни. Ћор.