пови́рити
повирити
Лема
повирити
Извор
том 4, стр. 505, редослед 6
- 1.а.
мало погледати кроз какав мали отвор или иза каквог заклона.
— Брзо стрпа Лука своје папире у торбу и повири иза живице тко је.
Мршава прилика ... повири на врата.
- 1.б.
бацити поглед, погледати испод ока.
— Чак ако ИХ је момке која дјевојка и повирила, они нијесу смјели погледати, него су ишли оборене главе.
С прозора школе гледа учитељ и учитељица, али пролазници се држе као да их не опажају ... само испод ока повире.
- 1.в.
доћи куда, обићи кога задржавајући се само најкраће време.
— Ако нађем времена, повирит ћу начас поподне.
- 2.
показати се, помолити се.
— lасмијао се живо, а сви зуби повирили.
Изворни текст (OCR)
пови́рити, -ӣм сврш. 1. а. мало погледати кроз какав мали отвор или иза каквог заклона. — Брзо стрпа Лука своје папире у торбу и повири иза живице тко је. Шен. Мршава прилика ... повири на врата. Вас. б. бацити поглед, погледати испод ока. — Чак ако ИХ је момке која дјевојка и повирила, они нијесу смјели погледати, него су ишли оборене главе. Ћор. С прозора школе гледа учитељ и учитељица, али пролазници се држе као да их не опажају ... само испод ока повире. Кал. в. доћи куда, обићи кога задржавајући се само најкраће време. — Ако нађем времена, повирит ћу начас поподне. Десн. 2. показати се, помолити се. — lасмијао се живо, а сви зуби повирили. Војн.