поѐнта
поента
Лема
поента
Извор
том 4, стр. 587, редослед 5
- 1.
(ген. мн. пое́нта̄) фр. = поанта 1. главна мисао истакнута на завршетку излагања, смисао и сврха излагања.
— ЊиХов занос и љубав за науку, кредо у човека има једну једину поенту на крају књиге: Дајте нам да растемо, радујемо се и учимо ... под мирним звездама. Б 1958.
- 2.
оштрица, жалац (нпр. досетке), жаока.
— Духовитост епиграма долази отуда што се тек на крају песме, у такозване жаоке или поенте осети прави сатирични карактер песме. Г. књ.
Изворни текст (OCR)
поѐнта ж (ген. мн. пое́нта̄) фр. = поанта 1. главна мисао истакнута на завршетку излагања, смисао и сврха излагања. — ЊиХов занос и љубав за науку, кредо у човека има једну једину поенту на крају књиге: Дајте нам да растемо, радујемо се и учимо ... под мирним звездама. Б 1958. 2. оштрица, жалац (нпр. досетке), жаока. — Духовитост епиграма долази отуда што се тек на крају песме, у такозване жаоке или поенте осети прави сатирични карактер песме. Г. књ.