пока̀рљив
покарљив
Лема
покарљив
Извор
том 4, стр. 618, редослед 1
- 1.
који се радо кара, свадљив, мрзовољан. Вук Рј.
- 2.
који се може покарати; који се мора покарати. Р-К Реч.
Изворни текст (OCR)
пока̀рљив, -а, -о 1. који се радо кара, свадљив, мрзовољан. Вук Рј. 2. који се може покарати; који се мора покарати. Р-К Реч.