помѐтало
пометало
Лема
пометало
Извор
том 4, стр. 674, редослед 6
- 1.
пометача (а).
- 2.
(и м) погрд. онај који мора радити и најгоре послове.
— Упита га кроз зубе да ли је он уистину задње пометало.
Изворни текст (OCR)
помѐтало с 1. пометача (а). 2. (и м) погрд. онај који мора радити и најгоре послове. — Упита га кроз зубе да ли је он уистину задње пометало. Кум.