помѐта̄ч
пометач
Лема
пометач
Извор
том 4, стр. 674, редослед 14
- —
онај који помета, мете
— Пометачи иду ко̂ уморни сати и трагове бришу од ноћи и од јуче.
Изворни текст (OCR)
помѐта̄ч, -а́ча м онај који помета, мете. — Пометачи иду ко̂ уморни сати и трагове бришу од ноћи и од јуче. Полић.