по̀мицати
помицати
Лема
помицати
Извор
том 4, стр. 678, редослед 1
- —
и уч. према помакнути, помаћи.
Пододреднице
1. кретати се полагано напред, ићи. — Пловили смо врло тешко, али опет помицали смо се напред. Нен. Љ. 2. кретати се напред у своме разеитку, напредовати. — И док живот напредује у ширину и висину, закон се тврдоглаво не помиче с мјеста, и силом би желио задржати живот. Мих. 3. постојати, тећи, трајати. — Ово су зла која се помичу још од витешкијех доба. Љуб
Изворни текст (OCR)
по̀мицати, -иче̄м несврш. и уч. према помакнути, помаћи.