по̀носит
поносит
Лема
поносит
Извор
том 4, стр. 694, редослед 10
- —
= поносан.
— Збоr својег независнога духа и поносите природе ... он је добро осећао сву суровост социјалне неправде. Скерл. Још би се, поносит као Луцифер, разбјеснио ... кад би нетко настојао да му помогне. Франг. Једног дана на дворишту поноситих њених двора непознати путник стаде.
Изворни текст (OCR)
по̀носит, -а, -о = поносан. — Збоr својег независнога духа и поносите природе ... он је добро осећао сву суровост социјалне неправде. Скерл. Још би се, поносит као Луцифер, разбјеснио ... кад би нетко настојао да му помогне. Франг. Једног дана на дворишту поноситих њених двора непознати путник стаде. Ил.