постра̀нце̄
постранце
Лема
постранце
Извор
том 4, стр. 766, редослед 14
- а.
(на питање: камо? куда?) у страну, на страну.
— Отац ... извлачи дретву ширећи ... руке постранце.
- б.
(на питање: где?) са стране.
— Снуждила се, па и опет стала малко постранце.
Стојећи на ивици неосветљеног тротоара, мало постранце, Бајкић угледа ... сићушну прилику једне студенткиње. Ћос.
- б.
Б.
- в.
по страни, одвојено, склонито.
— Онај чемерни Мићо Јеж једва дочека да сјаШу ... па попаде коњче за улар и постранце се извуче из гомиле.
- г.
Г. косо, укосо.
— Небо се натуштило ... неколико крупних капи постранце шиба их у лице.
- д.
поребарке, на боку.
— Лежао је испружен полеђице или постранце.
Изворни текст (OCR)
постра̀нце̄ прил. а. (на питање: камо? куда?) у страну, на страну. — Отац ... извлачи дретву ширећи ... руке постранце. Пав. б. (на питање: где?) са стране. — Снуждила се, па и опет стала малко постранце. Ивак. Стојећи на ивици неосветљеног тротоара, мало постранце, Бајкић угледа ... сићушну прилику једне студенткиње. Ћос. Б. в. по страни, одвојено, склонито. — Онај чемерни Мићо Јеж једва дочека да сјаШу ... па попаде коњче за улар и постранце се извуче из гомиле. Ћоп. Г. косо, укосо. — Небо се натуштило ... неколико крупних капи постранце шиба их у лице. Ћип. д. поребарке, на боку. — Лежао је испружен полеђице или постранце. Коз. И.