по̀такшӣ
потакши
Лема
потакши
Извор
том 4, стр. 773, редослед 9
- —
(обично само ж, уз им. њива, земља) слаба, мршава, посна.
Земља потакша; кад је добра година, роди две-три крстине јарице. Глиш. Знаш и сама, нано, да нам је ова њива понајтакша ...Жито се готово свакад изглавнича. И.
Изворни текст (OCR)
по̀такшӣ, -а̄, -е̄ (обично само ж, уз им. њива, земља) слаба, мршава, посна. — Земља потакша; кад је добра година, роди две-три крстине јарице. Глиш. Знаш и сама, нано, да нам је ова њива понајтакша ...Жито се готово свакад изглавнича. И.