потко̀вати
потковати
Лема
потковати
Извор
том 4, стр. 785, редослед 1
- 1.
ѝриковати, прикуцати поткову (запрежној стоци, на потплат обуће и сл.).
— Мујо кује коња по мјесецу ... али никако да га поткује. Б 1958. Још кад се понапију, све ће паркете истругати својим поткованим цокулама.
- 2.
ставити, прикуцати оков, оковати што ради заштите од квара или ради украса.
— Под мишицом држи витки штапић са сребрном држаљом и сребром поткован.
Крцну бомбу о поткован кундак.
- 3.
фиг. учврстити, утврдити.
— Европа је данас потковала све разуме и све памети читавих стољећа.
Фразе
и врага би на леду потковао нар. необично је вешт и сналажељив; ~ табане изударати по табанима; ~ опанке напакостити, наудити. — Отуда ... омрзе на учитеља ... и науми како било да м поткује опанке. Глиш.; ~ у све четири потпуно снабдети, опскрбити чим. — Да те оженим ... 1а си поткован у све четири. Хоћеш ли жену — ето ти жене, хоћеш ли пара — ето ти пара!
Пододреднице
фиг. 1. добити, стећи знање, искуство, позитивна својства. — Пиши МV ... о томе како треба да се поткује чврстом вољом. Вучо Спремај се, Иванка, долази велико време, треба се добро потковати! — често јој је говорио. НК 1946. И што год у свијету постигнеш тако поткован, немо, мислити да су ти дали од милости већ јер си то заслужио. О-А. 2. нар. надмудрити, надвладати. — Не бојим се ја ... ни султана ни цетињскога калуђера ... ни оне ћосаве бабе у Млецима ... но ћу их сва три потковати прије године и побити границу топузом. Љуб
Изворни текст (OCR)
потко̀вати, по̀ткује̄м сврш. 1. ѝриковати, прикуцати поткову (запрежној стоци, на потплат обуће и сл.). — Мујо кује коња по мјесецу ... али никако да га поткује. Б 1958. Још кад се понапију, све ће паркете истругати својим поткованим цокулама. Кол. 2. ставити, прикуцати оков, оковати што ради заштите од квара или ради украса. — Под мишицом држи витки штапић са сребрном држаљом и сребром поткован. Дом. Крцну бомбу о поткован кундак. Ћоп. 3. фиг. учврстити, утврдити. — Европа је данас потковала све разуме и све памети читавих стољећа. Крл.