поту́љити
потуљити
Лема
потуљити
Извор
том 4, стр. 808, редослед 1
- —
потулити (1).
— Љубомир обори главу и, онако старински, потуљи очи стидљиво.
Пододреднице
потулити се. — Њен рођак и скрбник потуљио се поред ње. Матош. Још се више потуљи, обори главу и некако неодређено махну руком. Ранк
Изворни текст (OCR)
поту́љити, по̀тӯљӣм сврш. потулити (1). — Љубомир обори главу и, онако старински, потуљи очи стидљиво. Ранк.