прѝтаја
притаја
Лема
притаја
Извор
том 5, стр. 107, редослед 19
- —
тајење, прикривање чега (о уч. према притајати (се).
осећањима, мислима). — Она, оћутивши га над собом, напустила је ону притајУ, отворила очи и загледала се у њ.
притаја́вати (се), -а̀ја̄ва̄м (се) несврш. и
Изворни текст (OCR)
прѝтаја ж тајење, прикривање чега (о осећањима, мислима). — Она, оћутивши га над собом, напустила је ону притајУ, отворила очи и загледала се у њ. Коз. И. притаја́вати (се), -а̀ја̄ва̄м (се) несврш. и уч. према притајати (се).