прите́ћи
притећи
Лема
притећи
Варијанте
прѝте̄ћи
Извор
том 5, стр. 110, редослед 15
- 1.а.
= притегнути. притѐћи и прѝтећи, притѐче̄м и прѝтекне̄ м сврш. а. текући надоћи, излити се (о води). Р-К Реч.
- 1.б.
фиг. појавитисе, настати.
— Он снег на планини ће се расплинути тек после, кад притеку јунске врућине.
- 2.
притрчати, дотрчати.
— Ал морах натраг кад овај притече.
Ђаци притекоше калуђерима и пружише им дебеле воштанице у руке.
- 3.
(безл.) бити довољно за кога, дотећи.
— Ако није притекло, а он би волио гладовати неголи се латити посла.
- 4.
фиг. дометнути, приметити.
— Онај да ће поћи, а овај чудан све до краја ћути, па притече:
— А шта би од зетства, вјере ти?
Изр.
Изворни текст (OCR)
прите́ћи и прѝте̄ћи, прѝте̄гне̄м сврш. = притегнути. притѐћи и прѝтећи, притѐче̄м и прѝтекне̄ м сврш. 1. а. текући надоћи, излити се (о води). Р-К Реч. б. фиг. појавитисе, настати. — Он снег на планини ће се расплинути тек после, кад притеку јунске врућине. Глиш. 2. притрчати, дотрчати. — Ал морах натраг кад овај притече. Комб. Ђаци притекоше калуђерима и пружише им дебеле воштанице у руке. Чипл. 3. (безл.) бити довољно за кога, дотећи. — Ако није притекло, а он би волио гладовати неголи се латити посла. Ков. А. 4. фиг. дометнути, приметити. — Онај да ће поћи, а овај чудан све до краја ћути, па притече: — А шта би од зетства, вјере ти? Буд. Изр.