прова́љати
проваљати
Лема
проваљати
Извор
том 5, стр. 136, редослед 6
- 1.а.
окрећући, обрћући покотрљати што по површини чега: ~ буре.
- 1.б.
мало изваљати.
— Шумар га надвладао, намлатио, у снијегу проваљао и на бијег присилио.
- 2.
ваљајући преместити куда.
— Проваља овуда једну кацу.
Рј.
Пододреднице
1. мало, неко време ваљати се. — Прохтјело јој се ... да се проваља по влаћу меканога жита. Бен. Треба кљусад одјахати и раседлати их. Нек се мало проваљају и поткрепе. Кнеж. Л. 2. ваљајући се попут валова проћи, пролетети. — Проваљаше се вјетри по водама. Бен. Планинским усеком низ речицу проваљало се магареће њакање. Ћос. Д
Изворни текст (OCR)
прова́љати, про̀ва̄ља̄м сврш. 1. а. окрећући, обрћући покотрљати што по површини чега: ~ буре. б. мало изваљати. — Шумар га надвладао, намлатио, у снијегу проваљао и на бијег присилио. Бен. 2. ваљајући преместити куда. — Проваља овуда једну кацу. Вук Рј.