профа̀на̄тор
профанатор
Лема
профанатор
Извор
том 5, стр. 246, редослед 19
- —
онај који профанира.
— (Ке. прсма нечему што се сматра достојним ноштовања, оскврнуће, обесвећење, светогрђе. Листови су били широм отворени свакоме ко је могао само »пером нозитИ«, како су говорили ... и профани и профанатори. профана́ција жружан, немаран поступак По његову је мишљењу плаћена љубав профапација љубави. Iерк.
Изворни текст (OCR)
профа̀на̄тор м онај који профанира. — Листови су били широм отворени свакоме ко је могао само »пером нозитИ«, како су говорили ... и профани и профанатори. (Ке. профана́ција жружан, немаран поступак прсма нечему што се сматра достојним ноштовања, оскврнуће, обесвећење, светогрђе. — По његову је мишљењу плаћена љубав профапација љубави. Iерк.