раза̀гнати
разагнати
Лема
разагнати
Извор
том 5, стр. 330, редослед 2
- 1.
( раза̀жене̄м) сврш нагнати какав скуп људи или животиња да се разиђе, разбегне, потерати на разне стране, растерати.
archaic— И витешки Турке разагнаше.
У глухо доба разажене читаво стадо.
- 2.
ослободити се чега, потиснути у себи какео осећање, расположење и сл., одстранити.
— Почео је дријемати, али је узнемирен устао и пошао неколико пута собом да разагна сан.
Да разагна страх и бригу, савијао је цигарету и нудио кнеза.
Пододреднице
необ. разићи се, растурити се. — Облаци, који бијаху небо прекрилили, разагнаше се. Шант. раза̀гњити (се), ра̀загњије̄м (се) сврш. распасти се, изагњити. — Ажмртвац на том истом мјесту разагњИје. Љу6
Изворни текст (OCR)
раза̀гнати, -а̄м (заст. раза̀жене̄м) сврш. 1. нагнати какав скуп људи или животиња да се разиђе, разбегне, потерати на разне стране, растерати. — И витешки Турке разагнаше. НП Вук. У глухо доба разажене читаво стадо. М-И. 2. ослободити се чега, потиснути у себи какео осећање, расположење и сл., одстранити. — Почео је дријемати, али је узнемирен устао и пошао неколико пута собом да разагна сан. Л-К. Да разагна страх и бригу, савијао је цигарету и нудио кнеза. Ћоп.