раза̀стре̄ти
разастрети
Лема
разастрети
Извор
том 5, стр. 332, редослед 1
- 1.а.
ијек. раза̀стријети, сврш. а. раширити, развити, растегнути.
— Извади и парче чисте, бијеле хартије, разастрије је по чекмеџи.
Спушта се ноћ ... Свој танани је плашт разастрла свуд.
- 1.б.
распоредити, разместити по тлу или по каквој површини; распремити, прострети.
— По дворишту био је разастро педесетак снопића јечма.
По вечери Велика разастре постељу крај самог огњишrа. Ћос. Б.
- 2.
распустити, расути.
— Кад само разастре црне косе ... па се... вине у башту ...
Пододреднице
а. раширити се, распрострети се. — Над разбојиштем се разастрла магла од дима и прашине. Јак. Засја већ сунце и разастре се над земљом. М-И. б. пружити се пред очима. — Шљунак и сићушни пијесак разастро се беживотно. Ков. А. Ca овоrа врлетнога ћувика разастрли су се далеки видици. Јак. раза̀стријети (се), ра̀застре̄м (се), ек. раза̀стре̄ти (се)
Изворни текст (OCR)
раза̀стре̄ти, ра̀застре̄м, ијек. раза̀стријети, сврш. 1. а. раширити, развити, растегнути. — Извади и парче чисте, бијеле хартије, разастрије је по чекмеџи. Ћор. фиг. Спушта се ноћ ... Свој танани је плашт разастрла свуд. Гал. б. распоредити, разместити по тлу или по каквој површини; распремити, прострети. — По дворишту био је разастро педесетак снопића јечма. Михољ. По вечери Велика разастре постељу крај самог огњишrа. Ћос. Б. 2. распустити, расути. — Кад само разастре црне косе ... па се... вине у башту ... Станк.