разба̀цати
разбацати
Лема
разбацати
Извор
том 5, стр. 333, редослед 13
- —
расути бацајући, побацати на разне стране.
— Разбаца перје по читавој ћелији.
А и ђубре би требало разбацати!
А и ја сам, ето, лудо разбацао своје дане!
Пододреднице
расути се, растурити се. — Коса се немарно разбацала по њеним усахнулим грдима. Ранк. разба́цати се, ра̀зба̄ца̄м се несврш. необ. в. разбацивати се. — Тај човјек разбацао се овдје, гдје је гостољубно дочекан био, увриједио је он честиту племениту госпојицу. Шен
Изворни текст (OCR)
разба̀цати, -а̄м сврш. расути бацајући, побацати на разне стране. — Разбаца перје по читавој ћелији. Чол. А и ђубре би требало разбацати! Бен. фиг. А и ја сам, ето, лудо разбацао своје дане! Донч.