разбистри́ва̄ње
разбистривање QA: medium
Лема
разбистривање
Извор
том 5, стр. 335, редослед 20
- 1.
гл. им. од разбистривати (се) разбистри́вати (се), -ѝструје̄м (се) несврш. = разбистравати (се). разбѝстрити и ра̀збистрити, ра̀збистрӣм сврш. 1. учинити бистрим, прозирним4 учинити сјајним, испунити сјајем, живошћу.
— Па сам се обукла и оруменила, опалила косу на сунцу и разбистрила очи.
- 2.а.
довести у ред, учинити сређеним, ослободити збрканости, смућености.
— Чини се ... да је мисли своје већма помутио неголи разбистрио.
Потерао је коње даље ... да му ветрови разбистре ум. Ћос.
- 2.б.
објаснити, разјаснити, рашчистити.
— Од сада ће моћи ... сваку нејасноћу разбистрити.
Грахам ... је први разбистрио темељне појмове о колоидима.
- 3.
ослободити лошег расположења, разонодити, разведрити.
— Мишљах најприје да околица ништа што би те разбистрило не пружа.
Пододреднице
1. постати бистар, прозиран (о води, пићу и сл.). 2. а. смирити се, пролепшати се, разведрити се (о времену). — Вријеме се након поднева опет разбистрило. Крањч. Стј. Облаци се разишли и вријеме мало разбистрило. Ћоп. б. ослободити се смркнутости, намргођености, постати ведрији. — Запитао је он кад дој се чело разбистрило. Рад. Д. в. испунити се сјајем, заблистати, ослободити се омаглице, замућености, постати јасан. — Очи јој се разбистрише. Бег. Неки би уз пут ... брисао запечене очи. Ни то није помагало да се поглед разбистри. ал. г. ослободити се збрканости, пометености, постати сређен, способан за расуђивање. — Соји се развезао језик и разбистрио ум. Ћоп. 3. доћи себи, повратити се. — Неколико младих људи из града ... дођоше, како рекоше, да се разбистре од преобилне гозбе. Шимун. 4. доћи до разрешења, расплета, постати извеснији, разјаснити се — Доrађаји на ратишту нису се сасвим разбистрили Нех. Због тога су Ви̏дмар и Коцбек остали у Виници ... док се ситуација не разбистри. Дед. В
Изворни текст (OCR)
разбистри́ва̄ње с гл. им. од разбистривати (се). разбистри́вати (се), -ѝструје̄м (се) несврш. = разбистравати (се). разбѝстрити и ра̀збистрити, ра̀збистрӣм сврш. 1. учинити бистрим, прозирним4 учинити сјајним, испунити сјајем, живошћу. — Па сам се обукла и оруменила, опалила косу на сунцу и разбистрила очи. Бег. 2. а. довести у ред, учинити сређеним, ослободити збрканости, смућености. — Чини се ... да је мисли своје већма помутио неголи разбистрио. Јаг. Потерао је коње даље ... да му ветрови разбистре ум. Ћос. Д. б. објаснити, разјаснити, рашчистити. — Од сада ће моћи ... сваку нејасноћу разбистрити. Ђал. Грахам ... је први разбистрио темељне појмове о колоидима. Кем. 3. ослободити лошег расположења, разонодити, разведрити. — Мишљах најприје да околица ништа што би те разбистрило не пружа. Јурк.