разби́ја̄ње
разбијање
Лема
разбијање
Извор
том 5, стр. 335, редослед 4
- —
гл. им. од разбијати (се) уч. према разбити (се).
разби́јати (се), ра̀збӣја̄м (се) несврш. и
Изворни текст (OCR)
разби́ја̄ње с гл. им. од разбијати (се). разби́јати (се), ра̀збӣја̄м (се) несврш. и уч. према разбити (се).