разблу́дити
разблудити
Лема
разблудити
Извор
том 5, стр. 337, редослед 9
- —
навести, навикнути на слободан однос према човеку (домаћу животињу); размазити, навикнути уск.
на мажење. — Тако је бијах ... разблудио као нигдје отац кћер. Љуб Коно моја, јање разблуђено, дивно ли те бијах разблудио!
Пододреднице
1. постати разблудан, распустити се. — Прослављени Максим пропио се и разблудио се. Павл. Сада кријеш ту срамоту, а досле разблудила се, на по гола, према сунцу! Ћип. 2. навикнути се на слободан однос према човеку (о домаћој животињи); навикнути се на мажење
Изворни текст (OCR)
разблу́дити, ра̀зблӯдӣм сврш. навести, навикнути на слободан однос према човеку (домаћу животињу); размазити, навикнути на мажење. — Тако је бијах ... разблудио као нигдје отац кћер. Љуб Коно моја, јање разблуђено, дивно ли те бијах разблудио! уск.