развеја́ва̄ње
развејавање, развијавање
Лема
развејавање
Варијанте
развијавање, развија́ва̄ње
Извор
том 5, стр. 343, редослед 6
- —
гл. им од развејавати (се). развеја́вати (се), -еја̄ва̄м (се), ијек. развијавати (се) несврш. и уч. према развејати (се). ра̀звејати, -)е̄м, ијек развијати, сврш. а. разнети, расути на разне стране, растерати, разагнати ~ маглу, ~ облак.
— Ти, који си развија̑ прашину ... и назва̂ је твојим мировима, те си прашак сваки оживио.
б. учинити да ишчезне, разорити, уништити, распршити: ~ надУ, ~ сумњу, ~ илузијч.
— Срећу је развијао мрак.
Прва искра ... је постепено развејала мрак. Ств. 1952. в. осујетити, отклонити.
— Iаша је најпосле наваљивао да остане барем и Димитрије ... но Милош некако и то развеје.
Пододреднице
разићи се, расути се, растурити се (услед ветра, струјања и сл.); распасти се, расточити се. — Нек се дигне олуј и развеје плева. Панд. Крв праведна дими на олтаре, ћивоти се у прах развијаше. Њег
Изворни текст (OCR)
развеја́ва̄ње, ијек. развија́ва̄ње, с гл. им. од развејавати (се). развеја́вати (се), -еја̄ва̄м (се), ијек. развијавати (се) несврш. и уч. према развејати (се). ра̀звејати, -)е̄м, ијек развијати, сврш. а. разнети, расути на разне стране, растерати, разагнати ~ маглу, ~ облак. — Ти, који си развија̑ прашину ... и назва̂ је твојим мировима, те си прашак сваки оживио. Њег. б. учинити да ишчезне, разорити, уништити, распршити: ~ надУ, ~ сумњу, ~ илузијч. — Срећу је развијао мрак. Уј. Прва искра ... је постепено развејала мрак. Ств. 1952. в. осујетити, отклонити. — Iаша је најпосле наваљивао да остане барем и Димитрије ... но Милош некако и то развеје. Вук.