разгре́шити
разгрешити
Лема
разгрешити
Извор
том 5, стр. 357, редослед 14
- —
ијек. разгријѐшити, сврш. измолити опроштај (за некога, за нешто), ослободити греха, кривице; не узети за зло, опростити (некоме, нешто), извинити.
— Оче, утри ми пут до раја, молим те, разгријеши ми душу. Шен. Разгријешио ме мој изгубљени син. И.
Изворни текст (OCR)
разгре́шити, ра̀згре̄шӣм, ијек. разгријѐшити, сврш. измолити опроштај (за некога, за нешто), ослободити греха, кривице; не узети за зло, опростити (некоме, нешто), извинити. — Оче, утри ми пут до раја, молим те, разгријеши ми душу. Шен. Разгријешио ме мој изгубљени син. И.