Одредница

ра̏кље

жтом 5, стр. 396

ра̏кље

ракље

Лема

ракље

Извор

том 5, стр. 396, редослед 7

  1. мн. (ретко јд.) одсечена рачваста грана, рачваст комад дрвета; оно што се рачва, што има краке.

    мн. — множинајд. — једнина
    — Имао је нову праћку, с црвеним ластишем и ракљом, па се много лакше гађало. Рист. Ссови се прстима о стол, као великим ракљама.Божић Одоздо ... хвата очеву браду. Само њене две мало укосо управљене ракље.
    Ћос. Д.
Изворни текст (OCR)
ра̏кље, -ка̄ља̄ ж мн. (ретко јд.) одсечена рачваста грана, рачваст комад дрвета; оно што се рачва, што има краке. — Имао је  нову праћку, с црвеним ластишем и ракљом, па се много лакше гађало. Рист. Ссови се прстима о стол, као великим ракљама.Божић Одоздо ... хвата очеву браду. Само њене две мало укосо управљене ракље. Ћос. Д.