Одредница

ра̏на

жтом 5, стр. 398

ра̏на

рана

Лема

рана

Извор

том 5, стр. 398, редослед 9

  1. 1.

    (ген. мн. ра̂на̄) повреда телесног ткива изазвана оштрим оруђем, опекотином, озеблином и др.

    ген. — генитивмн. — множинадр. — друго
    — Дубока, тамна рана зјала му на врату.
    Гор.
  2. 2.

    фиг. оно што изазива болно психичко, душевно осећање (туга, увреда, несрећа, страх, брига).

    фиг. — фигуративно, у преносном смислу
    — Рана несретне му љубави бијаше још премлада и нимало зацијељена.
    Ђал.
    Лечи ране које му је живот задао.
    Скерл.
  3. 3.

    фиг. тешко стање (економско, социјално, културно и сл.) велико зло, невоља уопште.

    фиг. — фигуративно, у преносном смислусл. — слично
    — Домановић је у својим сатирама
  4. 6.

    Речник српскохрватскога књижевног језика, V открио најболније социјалне ране у Србији свога времена. Т. књ.

  5. 4.

    засечено, зарезано место на кори дрвета из кога се обично излучује сок или смола.

    — Црне смреке циједе из рана жуту смолу.
    Кркл.
    без пребола, ~ од пребола в. уз пребол (изр.).

Фразе

жива ~ в. уз жив (изр.); метнути, ставити соли на живу рану в. позледити стару рану; на псу ~, на псу и зара сла фам. није то ништа, проћи ће (о лаком болу и сл.); отворена ~ осетљиво, болно место, осетљива тачка; позле дити, позлеђивати, повредити (стару) рану, дирнути, такнути, отворити стару рану подсетити, подсећати на нешто веома непријатно;
Изворни текст (OCR)
ра̏на ж (ген. мн. ра̂на̄) 1. повреда телесног ткива изазвана оштрим оруђем, опекотином, озеблином и др. — Дубока, тамна рана зјала му на врату. Гор. 2. фиг. оно што изазива болно психичко, душевно осећање (туга, увреда, несрећа, страх, брига). — Рана несретне му љубави бијаше још премлада и нимало зацијељена. Ђал. Лечи ране које му је живот задао. Скерл. 3. фиг. тешко стање (економско, социјално, културно и сл.) велико зло, невоља уопште. — Домановић је у својим сатирама 6 Речник српскохрватскога књижевног језика, V открио најболније социјалне ране у Србији свога времена. Т. књ. 4. засечено, зарезано место на кори дрвета из кога се обично излучује сок или смола. — Црне смреке циједе из рана жуту смолу. Кркл.