Одредница

ра̏сан

граматичка ознака није издвојенатом 5, стр. 402

ра̏сан

расан QA: medium

Стална адреса

Лема

расан

Извор

том 5, стр. 402, редослед 14

  1. 1.

    (одр. ра̏снӣ) (одр.) који се односи на расе, који припада раси, који

    одр. — одређени вид придева
    потиче од расе: ~ теорија, ~ сегрегација,
    мржња, ~ припадност.
    Ћип.
  2. 2.

    (обично неодр.) а. (о човеку) који је лепог изгледа, наочит, снажан, кршан; складан.

    Он Шiћепан сам — расан, лијеп и стасит ... рјечит и одважан. Вуков. Играле су двије расне, темпераментне ноrе. Бег. б. (о животињама, ређе о плодовима биљака) који припада правим представницима одређене врсте, пасмине, рода (са најбољим особинама, одличним квалитетом и сл.). — Такво грло о коме се воде подаци мора бити расно, а то значи да му је и цена знатно виша него обичних говеда. Пол. 1957. Стаде да гледа стог расног грожђа.
Изворни текст (OCR)
ра̏сан, -сна, -сно (одр. ра̏снӣ) 1. (одр.) који се односи на расе, који припада раси, који потиче од расе: ~ теорија, ~ сегрегација,