расве́титн
расветитн
Лема
расветитн
Извор
том 5, стр. 403, редослед 6
- —
необ. учинити да неко или нешто не буде више свето, оскврнути, оскрнавити.
— Свеђер будно пазим да га не би обешчастила и расветила уста недостојника.
Изворни текст (OCR)
расве́титн, ра̀све̄тӣм сврш. необ. учинити да неко или нешто не буде више свето, оскврнути, оскрнавити. — Свеђер будно пазим да га не би обешчастила и расветила уста недостојника. Дук.