раскала́шити
раскалашити
Лема
раскалашити
Етимологија
Turkish
Извор
том 5, стр. 406, редослед 22
- —
учинити да неко постане раскалашан, разуздан, распустити кога.
— Чиновништво је раскалашио, судство оскврнуо.
Учитељ ... их је ђаке напустио и раскачашио. 1 лш.
Пододреднице
постати раскалашан, разуздати се, распустити се. — Нијесмо уз пут никуд свраћали ... да се војска на крају не раскалаши и не пропије. Љуб. Раскалашио се У својем задовољству. Мих
Изворни текст (OCR)
раскала́шити, -а̀ла̄шӣм сврш. тур. учинити да неко постане раскалашан, разуздан, распустити кога. — Чиновништво је раскалашио, судство оскврнуо. Павл. Учитељ ... их је ђаке напустио и раскачашио. 1 лш.