ра́ско̄лнӣк
расколник
Лема
расколник
Извор
том 5, стр. 411, редослед 2
- —
присталица раскола (обично црквеног), одметник, отпадник; шизматик.
Одреци се католичке цркве и буди расколник. Павл. Један безбради расколник ... вара и на зло наведа.
Изворни текст (OCR)
ра́ско̄лнӣк м присталица раскола (обично црквеног), одметник, отпадник; шизматик. — Одреци се католичке цркве и буди расколник. Павл. Један безбради расколник ... вара и на зло наведа. Љуб.