распири́ва̄ње
распиривање
Лема
распиривање
Извор
том 5, стр. 423, редослед 2
- —
гл. им. од распиривати (се). и уч. према распирити (се).
распири́вати (се), -ѝрује̄м (се) несврш.
Изворни текст (OCR)
распири́ва̄ње с гл. им. од распиривати (се). распири́вати (се), -ѝрује̄м (се) несврш. и уч. према распирити (се).